เคยเล่นน้ำหลังบ้านพัก หมวดกรมทางหลวง ห่างสะพานแก้วนิมิต (เป็นสะพานไม้). ร้อยเมตร ตรงนั้นจะเป็นคลองสี่คลองมาพบกันเป็นสี่แยก คลองหนึ่งกับคลองรังสิต

 มีใครเคยทานแตงโม..ริมถนนบริเวณ บางขัน ตลอดแนวทางบ้างครับ....เมื่อก่อนผมชอบแม่ค้าขายแตงโม ชื่อ คุณพนม...

 ยุมาตั้งแต่เด็กโดดน้ำเกาะเรือทรายประจำสนุกมาก

 ผมก็เกิดไม่ทัน แต่ยังเคยเล่นน้ำว่ายเกาะเรื่อพ่วงกันในสมัยยังเด็ก

เมื่อก่อนประมาณปี 2528 แฟนผมขายแตงรังสิต.... พอเดินทางไปบริเวณนั้น ก้อยังคิดถึงภาพเก่า ๆ อยู่  ณ ปัจจุบันบริเวณนั้นเป็นโรงงานกันหมดแล้ว ส่วนอดีตแฟนผมเป็นสาวโรงงาน และได้แต่งงานไปแล้ว   ( นึกถึงอดีต)     สมัยก่อนแต่งงานไว้  .....ลองอ่านดูนะครับ            

              เค้าว่าแตง         รังสิต            นั้นมีชื่อ    

              ทั้งล่ำลือ           ไปทั่ว           แดนไพร่สน

             บอกใครใคร        ต้องรู้จัก        กันทุกคน

             ทั้งคนจน            ผู้ดีไพร่           ก็ชอบทาน

เสียดายวิถีชีวิตริมน้ำเหมือนเมื่อก่อนครับ อาหาร หาไม่ยากเลยกุ้ง หอย ปู ปลา มีครบ น้ำใสอย่างกับตาตั๊กแตน โดเล่นตรงประตู้กับเพื่อนๆทุกวันนี้เปลี่ยนแหลงไปหลายอย่างเลยครับ เสียดาย มาก ๆถ้าหากฟิ้นฟูสภาพให้น่าอยู่ น้ำใส คงน่าจะดีกว่านี้

 อยู่รังสิตมาตั้งแต่ยังไม่มีฟิวเจอร์พาร์ค มองจากตลาดรังสิตผ่านทุ่งนาเห็นคลอง 3-4 สบาย สาวขายแตงโมข้างทางจนถึงแถวโรงงาน

ทอผ้า สะพานแก้วยังเป็นไม้รถเดินทางเดียว มองดูแล้วคิดถึงภาพเก่า เสียดายที่รุ่นลูกหลานไม่ได้เห็นแบบนั้น

ผมเห็นภาพเก่านึกถึงตอนกระโดดบนสะพานคลองรังสิตกับเพื่อนๆกินก๋วยเติ๋ยวเรือลอยคอว่ายนำมุดใต้ท้องเรือขนทรายเกือบตาย

กลัวน้ำท่วมครับตอนนี้ ก็คิดแผนรองรับด้วยนะครับ ท่านข้าราชการ และ สส.ปทุมธานี

แต่ก่อนคงน้ำใสไหลเย็นเห็นตัวปลา  แต่ตอนนี้   คงน้ำดำไหลเหม็นเห็นขยะลอยมา

ตรงบริเวรหลังตลาดรังสิตริมคลอง    ควรจะมีตลาดนัดบ้าง

เจริญดีกว่าไม่เจริญ       แต่ตอนนี้เจริญมากไป      ควรรีบวางแผนที่ดี  ถนนควรกว้างเข้าไว้

สะพานไม้ข้ามคลอง  ผมเห็นแถวหน้าวัดเขียนเขต  ยังมีอยู่เลยเหมือนในรูปเลยคงเก่ามากๆ  แต่เห็นมันชำรุดมากแล้วน่าจะบำรุงและอนุรักษ์ไว้นะครับ

ตอนนั้นน้ำคงใสหน้าเล่นนะ  คงไม่เหมือนตอนนี้

โหแต่ก่อนยังโล่งอยู่เลยไม่มีอะไรเลย  ไม่เหมือนตอนนี้เลย

ภาพเก่ามากเลยยังไม่เกิดเลยเรา